این مطلبو خواهرم نوشته.. انقدر قشنگه که گفتم شما هم لذت ببرید!

‏در حالی که ما در خانه های بزرگ و راحت خود سیر می گردیم وخود را از غذاهای بسیار فربه می کنیم، در گوشه ی کوچکی در این دنیای بزرگ کودکی تنها و بی کس بدون غذا و سرپناه کنار جوی آبی در حال مرگ است.
 چند نفر از ما تا کنون چنین صحنه هایی را دیده و فقط از کنار آن رد شده است؛ گویی دیواری نامرعی بین ما وآنان قرار گرفته، آیا تا کنون شده خود را جای آنان قرار دهیم؟ آیا به دقت به آنان نگاه کرده ایم؟ می دانید چشمان آنان، منتظر یک نگاه آشناست نگاهی که نه ترحم باشد نه دلسوزی بلکه نگاه یک دوست، یک همراه باشد!!!!؟؟؟
 بیایید بی تفاوت رد نشویم خدا در کارنامه ی ما نمره ی فربهی نگذاشته؛ نمره ی دیدن و تأمل کردن ،ملاک خالقمان است ... .
                                                      وقتی فریادهایم
                                                  در گلو می میرند
                                                                 من
                                                    به احترام آنها
                                           چند لحظه سکوت می کنم

                            
            
 

/ 3 نظر / 7 بازدید
سمیه

سلام پس قالب عوض کردی[نیشخند]افرین الحق دوستمی[بغل][ماچ]

سمیه

خوب برو انتخاب قالب یکی دیگه انتخاب کن البته اگه دوست داری[نیشخند][خنده][قهقهه]

مهران ب

با این اوضاع مملکت که پیش میره باید دعا کنیم خودمون تا چند وقت دیگه به این حال وروز نیفتیم البته یادداشت خواهرت خیلی تاثیرگذار وقشنگه.مبادا فکر کنی با حرفم میخوام اون رو کم ارزش کنم. پیش منم بیا خوشحال میشم